اینترو
از این همه نقش خسته شدم
دیگه بسه بازی با نقابا
وقتشه که برگردم
آره برگردم به اصلی خودم

ورس یک
این زندگی بم نداد مزه
تخمی شبی نوار مغزه
خستگی برام تمام وقته
گم شد از لبام خنده
بیا مستی کنیم تا غمام کم شه
صبام افتر شبام خلسه
با بلانت خسته چشام خط شه
تند نگذره برام تمام هفته
هر کیم زنگ زد تماس رد شه
تخت گاز برم حواس پرت شه
اصن کلان رد شه باهام بد شه
اکسای دیروزم الان بد بچ
بازم لش قفلی رو طرح فرشا
کدوم کاراکتر شدم بینه نقشا
مثه هشت پا تو شهر اشباح
فیسم نیست دیگه مثه عکسام
با این زندگی جدیدا غریبم
من صد بار از لبه پل پریدم
انقده مستم چشام ندیدن که
واسه دریدن دشمنا کمینن
ولی چه بسا کونن بَرّن
انباره باروته قلبم
حالا پل های پشتم درن
انمیا باید امشبو درن

کورس
به همه عشق دادم یه تِک
ولی اونا بِم نفرت
همین باعث شد باریک بشه راه
تاریک بشه چاه بوده قسمت
دیگه جای هیچ اشتباهی نیست
اعتمادی نیست به هیچکس
هرکی از راه رسید فقط
دلمو هی میشکست

ورس 2
زندگی دیگه مزه نداره
تو بازیا دستم بود دسته خرابه
این دنیا با آدماش منو کرده کلافه
امیر به کسی اعتماد نداره
اشتباه غلافه امتحان الانه
تاج سر اونیه که زده ما نباشه
ذاتتم مثه حالته خرابه
نمی‌پسندم اونی که کِرّه ما نباشه
پوستم کلفت شد درد کشیدیم زیاد
من به تنهایی نه ولی تنهایی بهم میاد
چی شد که شد دلا سیا
تو بگاییاش به سمت ما میای
تنگ شد دل دیگه باس بگازیا
بپیچین به بازیا
برن از دورم اضافیا
تموم بشن بگاییام


کورس

به همه عشق دادم یه تِک
ولی اونا بِم نفرت
همین باعث شد باریک بشه راه
تاریک بشه چاه بوده قسمت
دیگه جای هیچ اشتباهی نیست
اعتمادی نیست به هیچکس
هرکی از راه رسید فقط
دلمو هی میشکست